Stosowana obecnie farmakoterapia pozwala usunąć wirusa HIV z krwi, jednak po odstawieniu leków pojawia się on znowu, potrafi bowiem ukryć się w zakamarkach organizmu, gdzie pozostaje w uśpieniu lub namnaża się bardzo powoli. Biopsje ujawniły jego obecność m.in. w tkance limfatycznej jelita.

Francois Vilinger i jego koledzy z Emory University w Atlancie postanowili sprawdzić, czy wirusa HIV można wykryć dzięki metodzie PET (pozytonowa tomografia emisyjna), stosowanej do wykrywania przerzutów nowotworów. Pacjentowi podaje się substancję znakowaną odpowiednim izotopem, który gromadzi się w patologicznie zmienionych tkankach.

Naukowcy posłużyli się przeciwciałem, które wiąże się z wirusem SIV – małpią "wersją" wirusa HIV. Oznakowane izotopem promieniotwórczym przeciwciała wstrzyknięto trzem małpom zakażonym SIV i poddawanym terapii antyretrowirusowej.

Badanie PET, które pozwala ujawnić lokalizację źródeł promieniowania w organizmie, wykazało obecność charakterystycznego dla wirusa SIV białka gp120 w wielu miejscach – nosie, płucach, jelitach, genitaliach oraz węzłach chłonnych pachy i pachwiny małp. Przeciwciała nie przedostały się jednak do mózgu, w którym prawdopodobnie wirus także się przyczaja.

Uzyskane obrazy nie były na tyle szczegółowe, by wykazać, w jakich konkretnie komórkach ukrywa się wirus, jednak przeprowadzone później badania pośmiertne małp potwierdziły jego obecność w komórkach układu odpornościowego obszarów zidentyfikowanych na skanie. Co prawda nie da się w ten sposób zobrazować wirusa pozostającego w stanie uśpienia, jednak ujawnienie powoli replikującego się SIV to także duży postęp.

Kolejnym krokiem mogłoby być opracowanie przeciwciał zdolnych do wiązania się z wersją białka gp120 wstępującą u wirusa ludzkiego (HIV).

Zdaniem specjalistów dzięki technice pozwalającej wykrywać obecność HIV łatwiej będzie prowadzić badania nad lekami całkowicie eliminującymi wirusa. Można by np. w jakiś sposób „budzić” ukrywającego się wirusa, a potem go niszczyć.

Ponadto dzięki PET można by lepiej poznać rzadkie przypadki osób, u których wirusa HIV udało się w pełni usunąć – np. dzięki przeszczepowi szpiku od osób naturalnie odpornych na zakażenie.