Uczeni pokazali, że można opanować mechanizm oszczędzania energii, pomagając ludziom zapoczątkować odchudzanie.

Twórcy publikacji z pisma Molecular Therapy wyjaśniają, że nasz organizm nie rozróżniać bycia na diecie i głodzenia, dlatego każdorazowo na ograniczenie spożycia kalorii reaguje wzrostem wydajności energetycznej. Jak można domniemywać, spowalnia to utratę wagi.

Grupie z Uniwersytetu Iowy (UI) i Iowa City VA Medical Center powiodło się jednakże obejść ten mechanizm, umożliwiając mięśniom spalanie większej ilości energii nawet przy niewielkiej lub ograniczonej dawce ruchu. Amerykańscy naukowcy mają przeświadczenie, że ich ustalenia przydadzą się jako podłoże terapii.

Nasze ciała są nastawione na wydajność energetyczną i często, gdy próbujemy kontrolować lub zmniejszyć wagę, obraca się to przeciwko nam. Studium po raz pierwszy pokazuje, że wydajnością energetyczną można manipulować w sposób dobrze rokujący klinicznie. Choć takie podejście nie może zastąpić konieczności zdrowego odżywiania i aktywności fizycznej, to przezwyciężając początkowe trudności stwarzane przez energooszczędną fizjologię, pozwala rozpocząć chudnięcie - zaznacza prof. Denice Hodgson-Zingman.

Opisywanie badanie bazuje na wcześniejszym, które wykazało, że kanały Opisywanie badanie opiera się na wcześniejszym, które pokazało, że kanały potasowe wrażliwe na ATP (K_ATP) są istotnymi modulatorami efektywności energetycznej mięśni szkieletowych (nawet podczas ruchu o niskiej intensywności). Zespół z UI zaprezentował, że zmiana aktywności K_ATP powoduje, że mięśnie szkieletowe stają się mniej wydajne i spalają więcej kalorii.

Ażeby móc zastosować tę wiedzę do sporządzenia terapii, naukowcy potrzebowali jednak podejścia, które zaburzałoby aktywność kanałów w szczególnie izolowany i kontrolowany sposób. Terapia genowa używana wcześniej w testach na modelu mysim nie są odpowiednie dla ludzi, a lek hamujący kanał działałby nie tylko na kanały w mięśniach, ale i w sercu.

W najświeższym studium Amerykańscy uczeni zaproponowali względnie proste rozwiązanie - związek nazwany vivo-morfolino, który hamuje produkcję K_ATP. Wczepienie go do mięśnia uda myszy powodowało do miejscowe zatrzymanie produkcji K_ATP i nie wpływało na inne narządy ani nawet na pobliskie mięśnie szkieletowe. Wyjaśniło się, że ostrzykiwane mięśnie spalały więcej kalorii niż mięśnie niepoddawane żadnym zabiegom. Nie miało to wiekszego wpływu na ich łatwość znoszenia wysiłku.

Mniej wydajne energetycznie mięśnie spalają więcej kalorii nawet podczas wykonywania codziennych czynności - zreasumował dr Leonid Zingman.