Neandertalczycy odpowiedzialni za nasze alergie
Według obydwu badań, których wyniki ukazały się w czasopiśmie »American Journal of Human Genetics«, krzyżowanie się ponad 40 000 lat temu dawnych ludzi z neandertalczykami może być źródłem większej podatności współczesnych ludzi na alergie. W raportach z badań podkreślono także wagę trzech genów odziedziczonych po neandertalczykach dla zdolności reagowania układu immunologicznego.Wyniki wcześniejszych prac badawczych pokazały, że 1-6% współczesnych genomów eurazjatyckich to spuścizna zarówno po neandertalczykach, jak i denisowianach – spokrewnionym gatunku, który zamieszkiwał Syberię. Na podstawie dwóch ostatnio przeprowadzonych badań uznano, że trzy konkretne geny (klaster TLR6-TLR1-TLR10), które mają zasadnicze znaczenie dla zdolności reagowania układu immunologicznego, rozprzestrzeniły się u współczesnych ludzi w czasie, kiedy małymi grupkami opuszczali Afrykę w drodze do Eurazji i krzyżowali się z neandertalczykami i denisowianami.
Neandertalczycy i denisowianie już od 200 000 lat przystosowywali się do życia na terenie Eurazji i wykształcili układ immunologiczny, który był w stanie skutecznie zwalczać lokalne patogeny, co stanowiło przewagę ewolucyjną nad pozbawionymi tej cechy współczesnymi ludźmi z Afryki, którzy nabyli ją później.
Jednak obecnie układ immunologiczny osób, które odziedziczyły te geny jest podatniejszy na nadwrażliwość i w konsekwencji osoby te są bardziej zagrożone astmą, katarem siennym i innymi alergiami.
Analizując DNA współczesnego człowieka pozyskane w ramach projektu „1 000 genomów”, zespół z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka w Lipsku, Niemcy, odkrył, że te trzy geny nadal pełnią aktywną rolę we „wrodzonej odporności” człowieka.
Zespół sprawdził, na ile rozpowszechnione są te trzy geny wśród ludzi na całym świecie. Dwa z trzech genów dokładnie odpowiadają neandertalskiemu DNA. Jeden z nich najpowszechniej występuje u wszystkich ludzi niepochodzących z Afryki, podczas gdy drugi jest wyłącznie częścią struktury genetycznej Azjatów. Trzeci gen, znacznie rzadszy, przypominający DNA denisowian, znaleziono wyłącznie u niewielkiej grupy badanych z Azji.
„Niewielka grupa współczesnych ludzi opuszczających Afrykę nie mogła charakteryzować się znaczną zmiennością genetyczną” – stwierdziła Janet Kelso, która kierowała badaniami. „Istnieje możliwość przystosowywania się poprzez mutacje, ale krzyżując się z lokalną ludnością, która już tam jest, można zyskać część z tych adaptacji za darmo”.
Ustalenia dr Kelso zyskały potwierdzenie w raporcie z kolejnych badań, w ramach których naukowcy z Instytutu Pasteura w Paryżu, pracujący pod kierunkiem dr. Lluisa Quintana-Murciego, odkryli – na podstawie porównania DNA z projektu „1 000 genomów” z dawnymi genomami ludzi – że te same trzy geny są szeroko rozpowszechnione wśród współczesnych ludzi.
Genetyczne dziedzictwo neandertalczyków i denisowian, które wydaje się zapewniać silniejszą reakcję immunologiczną, niesie za sobą podwyższone ryzyko reakcji alergicznych, gdyż jak wyjaśnia dr Kelso: „Wstępuje podwyższona reaktywność na potencjalne patogeny i jako swoista konsekwencja tego stanu rzeczy również podwyższona reaktywność na czynniki, które nie są patogenami, takie jak pyłek czy sierść”.
Źródło: www.cordis.europa.eu
Neandertalczycy i denisowianie już od 200 000 lat przystosowywali się do życia na terenie Eurazji i wykształcili układ immunologiczny, który był w stanie skutecznie zwalczać lokalne patogeny, co stanowiło przewagę ewolucyjną nad pozbawionymi tej cechy współczesnymi ludźmi z Afryki, którzy nabyli ją później.
Jednak obecnie układ immunologiczny osób, które odziedziczyły te geny jest podatniejszy na nadwrażliwość i w konsekwencji osoby te są bardziej zagrożone astmą, katarem siennym i innymi alergiami.
Analizując DNA współczesnego człowieka pozyskane w ramach projektu „1 000 genomów”, zespół z Instytutu Antropologii Ewolucyjnej im. Maxa Plancka w Lipsku, Niemcy, odkrył, że te trzy geny nadal pełnią aktywną rolę we „wrodzonej odporności” człowieka.
Zespół sprawdził, na ile rozpowszechnione są te trzy geny wśród ludzi na całym świecie. Dwa z trzech genów dokładnie odpowiadają neandertalskiemu DNA. Jeden z nich najpowszechniej występuje u wszystkich ludzi niepochodzących z Afryki, podczas gdy drugi jest wyłącznie częścią struktury genetycznej Azjatów. Trzeci gen, znacznie rzadszy, przypominający DNA denisowian, znaleziono wyłącznie u niewielkiej grupy badanych z Azji.
„Niewielka grupa współczesnych ludzi opuszczających Afrykę nie mogła charakteryzować się znaczną zmiennością genetyczną” – stwierdziła Janet Kelso, która kierowała badaniami. „Istnieje możliwość przystosowywania się poprzez mutacje, ale krzyżując się z lokalną ludnością, która już tam jest, można zyskać część z tych adaptacji za darmo”.
Ustalenia dr Kelso zyskały potwierdzenie w raporcie z kolejnych badań, w ramach których naukowcy z Instytutu Pasteura w Paryżu, pracujący pod kierunkiem dr. Lluisa Quintana-Murciego, odkryli – na podstawie porównania DNA z projektu „1 000 genomów” z dawnymi genomami ludzi – że te same trzy geny są szeroko rozpowszechnione wśród współczesnych ludzi.
Genetyczne dziedzictwo neandertalczyków i denisowian, które wydaje się zapewniać silniejszą reakcję immunologiczną, niesie za sobą podwyższone ryzyko reakcji alergicznych, gdyż jak wyjaśnia dr Kelso: „Wstępuje podwyższona reaktywność na potencjalne patogeny i jako swoista konsekwencja tego stanu rzeczy również podwyższona reaktywność na czynniki, które nie są patogenami, takie jak pyłek czy sierść”.
Źródło: www.cordis.europa.eu
Tagi: neandertalczyk, alergie, uklad immunologiczny
wstecz Podziel się ze znajomymi
30-03-2026
Doktor z TikToka: fajnie by było, gdyby w sieci to jednak naukowcy...
Aby chronić pisklęta przed pasożytami.
30-03-2026
Duże teleskopy sfotografowały dwie formujące się planety
Ogłosiło Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO).
30-03-2026
Bakteriofagi mogą chronić żywność przed salmonellą
Informuje pismo „Applied and Environmental Microbiology”.
30-03-2026
Rękawiczki mogą zawyżać wyniki pomiarów mikroplastiku
Informuje specjalistyczne pismo „Analytical Methods”.
Recenzje