Węglowe nanorurki mniej toksyczne
Kilka lat temu naukowcy ostrzegali przed niebezpiecznymi właściwościami fullerenów (C60) - nowej, niedawno odkrytej formy węgla. Eksperymenty, ujawniające potencjalną możliwość wykorzystania pokrewnych fullerenom (choć znacznie większych) nanorurek węglowych jako nowoczesnych układów dostarczających leki do wnętrza chorych komórek, skłoniły badaczy do sprawdzenia toksycznego wpływu tej formy węgla na żywe komórki.
"Wodne roztwory nanorurek węglowych to najpoważniejsi kandydaci na nowoczesne transportery leków do żywych komórek. Dlatego też w naszych badaniach określaliśmy wpływ różnego rodzaju węglowych nanorurek na komórki, tworzące powłokę skórną, to jest fibroblasty" - tłumaczy doktor Kevin D. Ausman z Rice University (USA).
Wyniki badań wskazują, że stopień toksyczności nanorurek węglowych zmienia się pod wpływem modyfikacji powierzchni pojedynczościennych nanorurek. Nie modyfikowane powierzchniowo nanorurki węglowe wykazują największą cytotoksyczność - już 200 cząsteczek nanorurek węglowych na milion cząsteczek wody powoduje śmierć 50 procent komórek skórnych.
Jak się okazało, znaczne zmniejszenie toksyczności nanorurek względem mających kontakt z nimi fibroblastów obserwuje się po dołączeniu do zwiniętej w rulon płaszczyzny węgla dodatkowych cząsteczek modyfikujących ich powierzchnię (grup -SO3H, -SO3Na i -COOH).
"Dziś dysponujemy już wiedzą, jak można zmniejszać ryzyko toksyczności tych nanomateriałów wobec żywych komórek, poprzez modyfikację powierzchni węglowych trójwymiarowych struktur (fullerenów i nanorurek)" - konkluduje dr Ausman.
PAP
Skomentuj na forum
wstecz Podziel się ze znajomymi
Doktor z TikToka: fajnie by było, gdyby w sieci to jednak naukowcy...
Aby chronić pisklęta przed pasożytami.
Duże teleskopy sfotografowały dwie formujące się planety
Ogłosiło Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO).
Bakteriofagi mogą chronić żywność przed salmonellą
Informuje pismo „Applied and Environmental Microbiology”.
Rękawiczki mogą zawyżać wyniki pomiarów mikroplastiku
Informuje specjalistyczne pismo „Analytical Methods”.









Recenzje