Pracę polskich fizyków opublikowało prestiżowe pismo Nature
"Dla każdego naukowca, ale i dla każdego, kto choć trochę interesuje się najnowszymi postępami nauki jest oczywiste, że to wielki sukces. +Nature+ to pismo o największym prestiżu naukowym. Jest elitarne i stawia publikacjom tak wysoką poprzeczkę jakości, że przez gęste sito selekcji mogą się przecisnąć tylko prace o ogromnym walorze odkrywczości" - podkreśla rzeczniczka.
ILE PROTONÓW MOŻE MIEĆ JĄDRO ATOMOWE
W swoim artykule autorzy dyskutują o strukturze jąder superciężkich, tzn. jąder o liczbie protonów większej od 110. Jądra takie istnieją dzięki subtelnemu balansowi pomiędzy bardzo silnym odpychaniem kulombowskim protonów, a oddziaływaniem przyciągającym między nukleonami.
Superciężkie jądra atomowe, tworzone w laboratoriach za pomocą akceleratorów cząstek, rzadko mają kształt idealnej kuli. Zwykle są spłaszczone lub wydłużone. Fizycy uważają, że mogą one istnieć właśnie dzięki tym kształtom. One bowiem gwarantują optymalne rozłożenie sił, działających wewnątrz jądra. Ponadto nietrwałe superciężkie jądro, rozpadając się, musi nie tylko odrzucić część swojej masy i energii, ale także zmienić kształt, co trwa zwykle nieco dłużej i może sprawić, że twór taki będzie dłużej istniał.
"Najcięższe jądro, które udało się otrzymać doświadczalnie - i nie ma wątpliwości, że ono istnieje - ma liczbę atomową 113. Naukowcy z Dubnej w Rosji twierdzą, że obserwowali jądro atomowe o liczbie atomowej 118. To doświadczenie musi być jednak odtworzone przez inny zespół i dopiero wtedy uzyskamy potwierdzenie istnienia takiego jądra" – mówi prof. Witold Nazarewicz, pracujący na Uniwersytecie Stanu Tennessee w USA i Uniwersytecie Warszawskim, jeden z autorów artykułu.
IM CIĘŻSZE, TYM TRWALSZE
Praca opublikowana w "Nature" to wnioski z badań nieżyjącego już prof. Stefana Ćwioka z Politechniki Warszawskiej i prof. Witolda Nazarewicza, naukowców związanych dawniej z Politechniką Warszawską, a także prof. Paul-Henri Heenena z Universite Libre de Bruxelles.
Jak dotąd, najcięższe jądra, jakich istnienie udało się potwierdzić doświadczalnie, nie mogły istnieć dłużej niż kilkaset mikrosekund. Przypuszczalnie jednak im cięższe będzie jądro, tym będzie bardziej trwałe, ponieważ dłużej będzie zmieniać kształt, zanim zamieni się w kulę.
"Celem wszystkich tych działań jest dotarcie kiedyś w przyszłości - doświadczalnie - do jąder, które będą miały długi czas życia. To taka nasza Mekka w tej dziedzinie fizyki: dojść do takich jąder superciężkich, które będą żyły dni albo nawet miesiące. Można byłoby nawet myśleć o różnych zastosowaniach takich jąder, ale za wcześnie o tym mówić, bo na razie takich jąder nikt nie widział" - mówi naukowiec.
PAP - Nauka w Polsce, Urszula Jabłońska
Skomentuj na forum
Doktor z TikToka: fajnie by było, gdyby w sieci to jednak naukowcy...
Aby chronić pisklęta przed pasożytami.
Duże teleskopy sfotografowały dwie formujące się planety
Ogłosiło Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO).
Bakteriofagi mogą chronić żywność przed salmonellą
Informuje pismo „Applied and Environmental Microbiology”.
Rękawiczki mogą zawyżać wyniki pomiarów mikroplastiku
Informuje specjalistyczne pismo „Analytical Methods”.










Recenzje