Wszędobylskie nanocząstki
- Nanocząstki z zamkniętymi w ich wnętrzu lekami oraz genami dają potencjalną szansę na ukierunkowane, bezpośrednie dostarczenie substancji leczniczej do chorych tkanek, między innymi poprzez komórki nabłonkowe przykryte stosunkowo szczelną, ochronną warstwą śluzu. Warstwa ta - śluz - stanowi wąskie gardło wielu farmakoterapii - mówi prof. Justin Hanes z Johns Hopkins University (USA).
Dotąd naukowcy uważali, że ze względu na strukturę śluzu, tylko cząstki o wielkości poniżej 200 nanometrów (nanometr to miliardowa część metra) mogą swobodnie przenikać przez ochronną, śluzową warstwę. Badania przeprowadzone przez zespół naukowców amerykańskich z Johns Hopkins University oraz Johns Hopkins University School of Medicine, którego prace koordynowane były przez prof. J. Hanesa, wykazały, że polimerowe nanocząstki o zmodyfikowanej glikolem polietylenowym (PEG) powierzchni mogą równie swobodnie, a nawet lepiej niż mniejsze, nie modyfikowane drobiny, przenikać przez warstwę śluzu.
Naukowcy porównywali szybkość rozprzestrzeniania się polimerowych nanocząstek o różnej średnicy (100, 200, 500 nm) oraz różnej budowie powierzchni zewnętrznej (modyfikowane i niemodyfikowane glikolem polietylenowym) w wodzie oraz ludzkim śluzie.
Okazało się, iż zmodyfikowane nanocząstki o średnicy 200 oraz 500 nanometrów (idealnie nadające się do transportowania leków) tylko około sześciokrotnie wolniej rozprzestrzeniały się w zawiesinie śluzu niż w czystej wodzie. Drobiny o podobnej wielkości, lecz pozbawione cienkiej powierzchniowej warstwy utworzonej z glikolu polietylenowego, w tych samych warunkach rozprzestrzeniały się czterdzieści tysięcy razy wolniej!
Co ciekawe, mniejsze modyfikowane PEG nanocząstki o średnicy 100 nm, które powinny szybciej przenikać przez struktury śluzu, były kilkadziesiąt razy wolniejsze od dwukrotnie większych, utworzonych z tego samego materiału nanocząstek.
"Wyniki naszych badań wskazują, pomimo utrwalonych wcześniej opinii, że stosunkowo duże nanocząstki, o ile są odpowiednio przygotowane, mogą z łatwością penetrować tkanki, przenikając przez ochronne warstwy śluzu, dzięki czemu można je wykorzystać jako nowoczesne nanotransportery leków" - konkluduje profesor Justin Hanes z Johns Hopkins University.
ONET
Doktor z TikToka: fajnie by było, gdyby w sieci to jednak naukowcy...
Aby chronić pisklęta przed pasożytami.
Duże teleskopy sfotografowały dwie formujące się planety
Ogłosiło Europejskie Obserwatorium Południowe (ESO).
Bakteriofagi mogą chronić żywność przed salmonellą
Informuje pismo „Applied and Environmental Microbiology”.
Rękawiczki mogą zawyżać wyniki pomiarów mikroplastiku
Informuje specjalistyczne pismo „Analytical Methods”.










Recenzje