Akceptuję
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności

Zamknij X
Reklama1
Strona główna Artykuły

Związki siarkoorganiczne

Streszczenie

Istnieje wiele różnych typów związków siarkoorganicznych. Niektóre z nich mają strukturę zbliżoną do związków tlenowych, gdzie atom tlenu zastąpiony jest atomem siarki. Dotyczy to związków siarki dwuwartościowej. Związki siarki tworzą również szereg związków na wyższym stopniu utlenienia, które nie posiadają już odpowiedników w grupie związków tlenowych.

Słowa kluczowe: siarka, tiole, sulfony, sylfidy, sulfotlenki, sole sulfonowe, kwasy sulfonowe


Wstęp

Siarka to niemetal z grupy p układu okresowego. W  temperaturze pokojowej jest to ciało stałe o jasnożółtej barwie, mało reaktywne. W powietrzu  utlenia się do SO2 po inicjacji zapłonu. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w postaci minerałów siarczkowych (Cu2S, FeS2) oraz siarczanowych (CaSO4•2H2O). Wchodzi w skład dwóch aminokwasów kodowanych, cysteiny i metioniny, jak równie innych związków, np. witamin (koenzym A). Wiązania typu  S-S występują także między różnymi częściami cząsteczek białek, np. insuliny [2].

Siarka jest mniej elektroujemna niż tlen, natomiast tak samo jak węgiel. Wiązanie C-S jest stosunkowo silne, by związki były trwałe, lecz na tyle słabe, by je selektywnie rozerwać w obecności silniejszego wiązania C-O. Ponadto atomy siarki tworzą wiązania pomiędzy sobą.

Ze względu, iż siarka jest pierwiastkiem trzeciego okresu, możliwe jest tworzenie się wielu związków chemicznych, które nie powstają z cząsteczką tlenu. Związki posiadające wiązania S-S oraz S-halogen są trwałe i można je wyodrębnić, w przeciwieństwie do związków z wiązaniem O-O oraz związków O-halogenowych, które są nietrwałe i często wybuchowe.

Siarka posiada d-orbitale, w związku z czym występuje na stopniach utlenia 2, 4 i 6, a liczba koordynacyjna zmienia się od 0 do 7 [1].

Dostęp do treści całego artykułu: Związki siarkoorganiczne >>>


Tagi: siarka, tiole, sulfony, sylfidy, sulfotlenki, sole sulfonowe, kwasy sulfonowe, lab, laboratorium, laboratoria
Drukuj PDF
wstecz Podziel się ze znajomymi

Recenzje



znajdz nas na fcb
Informacje dnia: Ubrania chroniące przed szkodliwym działaniem UV Bioplastik ze skórek pomidorów Papier niemożliwy do sfałszowania Grafen umożliwia ewolucję ogniw słonecznych Czemu u osób starszych rany goją się wolniej? Biodegradowalne rusztowania do leczenia złamań Ubrania chroniące przed szkodliwym działaniem UV Bioplastik ze skórek pomidorów Papier niemożliwy do sfałszowania Grafen umożliwia ewolucję ogniw słonecznych Czemu u osób starszych rany goją się wolniej? Biodegradowalne rusztowania do leczenia złamań Ubrania chroniące przed szkodliwym działaniem UV Bioplastik ze skórek pomidorów Papier niemożliwy do sfałszowania Grafen umożliwia ewolucję ogniw słonecznych Czemu u osób starszych rany goją się wolniej? Biodegradowalne rusztowania do leczenia złamań

Partnerzy

GoldenLine Fundacja Kobiety Nauki Warszawskie Stowarzyszenie Biotechnologiczne (WSB) „Symbioza” Obywatele Nauki NeuroSkoki Biomantis Uni Gdansk MULTITRAIN I MULTITRAIN II Nauki przyrodnicze KOŁO INZYNIERÓW PB ICHF PAN FUNDACJA JWP NEURONAUKA BIOOPEN 2016 QDAY Mlodym Okiem Nauka w Polsce CITTRU - Centrum Innowacji, Transferu Technologii i Rozwoju Uniwersytetu Akademia PAN Chemia i Biznes Farmacom Świat Chemii Forum Akademickie Biotechnologia     Geodezja „Pomiędzy naukami – zjazd fizyków i chemików” WIMC WARSZAWA 2016 Konferencja Biomedyczna Projektor Jagielloński Instytut Lotnictwa EuroLab