Przełom w medycynie regeneracyjnej
Anthony Atala kierujący Instytutem Medycyny Regeneracyjnej Wake Forest University School of Medicine postanowił rozwiązać ten problem. W 1998 roku rozpoczął swe badania od wszczepienia zrekonstruowanych pęcherzy moczowych psom. Następnie przystąpił do eksperymentów z udziałem ludzi. W 1999 roku przeprowadził pierwszy zabieg wszczepienia człowiekowi wyhodowanego z jego własnych komórek pęcherza moczowego. Powyższą technikę zastosowano u siedmiorga dzieci w wieku 4-19 lat które przyszły na świat z wadą wrodzoną – rozszczepieniem kręgosłupa i przepukliną oponowo-rdzeniową. Choroby pęcherza moczowego są jednym ze skutków tej wady, ponieważ nie jest on w stanie gromadzić większej ilości moczu ze względu na niską elastyczność. Jego sztywność powoduje, że podwyższone ciśnienie płynu zaczyna „falą zwrotną” działać na nerki powodując ich uszkodzenie. Zredukowanie zagrażającego nerkom ciśnienia było główną ideą zespołu Atali. W przypadku każdego pacjenta pierwszym etapem hodowli pęcherza było pobranie komórek mięśniowych oraz komórek śluzówki, pokrywających od wewnątrz ściany narządu. Komórki te w warunkach laboratoryjnych namnażano. Gdy osiągnięto odpowiednią ilość komórek, umieszczono je na specjalnym kolagenowym rusztowaniu, które swoim kształtem i rozmiarem przypominało naturalny pęcherz moczowy. Preparaty odżywcze wspomagały dalsze namnażanie komórek, które stopniowo pokryły całe rusztowanie.
Wyhodowany w ten sposób pęcherz był przyszywany do oryginalnych pęcherzy pacjentów, a rusztowanie uległo samorozkładowi na skutek integracji nowych tkanek ze starymi. Duża zaleta metody to wykorzystywanie komórek własnych pacjentów co likwiduje ryzyko odrzucenia przez organizm. W tym roku przeprowadzone zostaną kolejne operacje przeszczepienia stworzonych za pomocą powyższej metody pęcherzy moczowych. W laboratorium Atali prowadzi się już prace nad hodowlą dwudziestu różnych tkanek i narządów, w tym naczyń krwionośnych, a nawet serca.
MC
wstecz Podziel się ze znajomymi