Mikrokontenery do łapania komórek
Mikrokontenery przydatne są przy badaniach żywych komórek, mogą jednak również służyć w przyszłości, po odpowiedniej modyfikacji, jako nowoczesne "tabletki" uwalniające leki dokładnie tam, gdzie należy oraz w odpowiedniej ilości - donosi "Lab on a Chip".
Jak dotąd, możliwe było złapanie rożnych komórek jedynie w pułapki o jednym wejściu, co utrudniało pracę naukowców, gdyż znacznie mniej materiału mogli oni zamknąć w tego typu pułapkach.
To już przeszłość, dzięki opracowanym przez grupę badawczą profesora David'a H. Gracias'a z The Johns Hopkins University (USA) mikrokontenerom, które ze względu na swą nowatorską, a jednocześnie banalnie prostą konstrukcję mogą otwierać się na kilka stron!
Mikrokontenery, to w rzeczywistości sześciany o perforowanych ściankach, utworzone z cienkiej blaszki metalowej pokrytej polimerem, które za pomocą techniki litograficznej mogą być łatwo i szybko wytwarzane w dużych ilościach.
Każdy mikrokontener utworzony jest z połączonych ze sobą, w kształcie krzyża, sześciu kwadratów o boku o wielkości niespełna pół milimetra (500 mikrometrów, gdzie mikrometr to milionowa część metra). Ulega on samoczynnemu złożeniu w trójwymiarową kostkę, gdy otocznie jego zostanie podgrzane do temperatury ponad 40 stopni Celsjusza - dzięki naprężeniom istniejącym w materiale konstrukcyjnym.
Gdy mikrokonetenry zostaną umieszczone w zawiesinie żywych komórek, po czym całość zostanie podgrzana, kontenery samoczynnie zamkną się, zamykając w środku komórki.
Ponieważ ścianki mikrokontenera są perforowane, ciecz swobodnie może przepływać przez wnętrze miniaturowego kontenera, dzięki czemu zamknięte wewnątrz komórki mogą swobodnie i normalnie funkcjonować!
Według naukowców, nowe pułapki na komórki można nie tylko używać do badań biomedycznych, ale również - przy odpowiedniej modyfikacji i większej miniaturyzacji - możliwe będzie opracowania na podstawie tej technologii całego systemu dostarczania leków do wybranych miejsc. Nad tym problemem obecnie pracują współpracownicy profesora David'a H. Gracias'a z The Johns Hopkins University.
PAP/Onet.pl
https://laboratoria.net/home/11321.html