Zespół badawczy z Northwestern University opracował metodę produkcji pojedynczych laserów wielkości cząstki wirusowej, które działają w temperaturze pokojowej. Owe plazmonowe nanolasery z łatwością mogą zostać zintegrowane z krzemowymi urządzeniami fotonicznymi, układami optycznymi oraz biosensorami w skali nano.
Miniaturyzacja lasera, który jest źródłem światła spójnego, jest niezwykle istotna. Dzięki temu możliwe będzie wykonanie urządzeń optycznych o rozmiarach, które umożliwią pokonanie limitu dyfrakcji światła. Produkcja nanolaserów mniejszych niż te, na które pozwala dyfrakcja, jest możliwa dzięki użyciu dimerów z nanocząstek metalu (struktur o kształcie trójwymiarowej „muszki”) do budowy komór laserowych. Owe struktury z nanocząstek metalu wspierają plazmony powierzchniowe, które nie maja limitu w przypadku ograniczania światła.
Do niewątpliwych zalet użycia geometrii „muszki” należy to, iż owa struktura dzięki efektowi antenowemu stanowi elektromagnetyczny ‘hot spot’ o nano-pojemności oraz to, iż pojedyncze struktury ponoszą minimalne „straty” metalu.
Naukowcy odkryli również, że trójwymiarowe rezonatory w kształcie muszki ułożone w szeregu mogą emitować światło pod różnymi kątami, w zależności od parametrów sieci krystalicznej.
źródło: www.nanonet.pl
Tagi:
laser,
nanocząstki,
urządzenia optyczne,
lab,
laboratoria,
laboratorium
wstecz
Podziel się ze znajomymi