Akceptuję
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczone w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Prywatności

Zamknij X

Naukowy styl życia

Nauka i biznes

Strona główna Informacje
Dodatkowy u góry

Diamentowe szalki petriego

Niemieccy naukowcy z Uniwersytetu w Ulm wytworzyli szalkę Petriego pokrytą nanokrystalicznym diamentem.Obecnie szalki produkuje sie głównie polistyrenu, którego biokompatybilność jest niższa niż materiałów węglowych. Właściwość ta może faworyzować szalki uzyskane w Niemczech do badań in vitro. Wysoka cena z kolei może stanać na przeszkodzie do powszechnego stosowania szalek Petriego z powłoką diamentową. 

Szalka Petriego została wynaleziona w roku 1877 roku przez Juliusa Richarda Petri. Początkowo produkowano ją ze szkła, a następnie polistyrenu. Przez wiele lat panowała opinia, że ten polimer jest biowytrzymały i nie zmienia się w kontakcie z komórkami. Teoria ta okazała się błędna, gdy dr. Andrei Sommer za pomocą nanotwardościomierza wykazał rozmiękczanie się dna szalki i wyywarzanie nanowarstw reaktywnych form tlenu (np. cząsteczki, rodniki, jony, które utleniają lipidy i dezakywują enzymy, co może prowadzić do uszkodzenia komórek) podczas zetknięcia z roztworem wodnym. 

Powyższe procesy stanowią duże zagrożenie podczas zapłodnienia in vitro. Podczas mikroiniekcji plemnika do komórki jajowej usuwa się komórki wzgórka jajonośnego, które stanowią warstwę chroniącą przed tworzeniem naonwarst reaktywnych form tlenu (RFT), co tylko zwiększa ryzyko uszkodzenia komórek rozrodczych. Badacze twierdzą, że RFT podczas sztucznego zapłodnienia pochodzą z procesów metabolicznych, produktów rozpadu oraz mikrootoczenia. 

Powyższe wnioski sugerują, że wytwarzanie powłok na szalkach Petriego o wyższej biokompatybilności jest wskazane. Sommer twierdzi, że zamiast kosztownych nanodiamentów można stosować mniej kosztowne powłoki uzyskując np. hybdrydową, kopolimerową szalkę Petriego. 

Opracowała: Aleksandra Mik

Tagi: lab, laboratorium, laboratoria, nanokrystaliczny diament, RFT, szalka Petriego
Drukuj PDF
wstecz Podziel się ze znajomymi

Recenzje




Informacje dnia: Innowacyjne materiały do przechowywania żywności Trwa nabór wniosków w ramach konkursów ESCEL Potencjał białka owadziego w produkcji żywności Chińczycy tworzą załogową stację podwodną Lepsza diagnostyka gruźlicy W Chinach modyfikuje się genetycznie embriony Innowacyjne materiały do przechowywania żywności Trwa nabór wniosków w ramach konkursów ESCEL Potencjał białka owadziego w produkcji żywności Chińczycy tworzą załogową stację podwodną Lepsza diagnostyka gruźlicy W Chinach modyfikuje się genetycznie embriony Innowacyjne materiały do przechowywania żywności Trwa nabór wniosków w ramach konkursów ESCEL Potencjał białka owadziego w produkcji żywności Chińczycy tworzą załogową stację podwodną Lepsza diagnostyka gruźlicy W Chinach modyfikuje się genetycznie embriony

Partnerzy

GoldenLine Fundacja Kobiety Nauki Obywatele Nauki NeuroSkoki Biomantis Uni Gdansk MULTITRAIN I MULTITRAIN II Nauki przyrodnicze KOŁO INZYNIERÓW PB ICHF PAN FUNDACJA JWP NEURONAUKA BIOOPEN 2016 Mlodym Okiem Nanotechnologia Lodz Genomica SYMBIOZA 2017 Nauka w Polsce CITTRU - Centrum Innowacji, Transferu Technologii i Rozwoju Uniwersytetu Akademia PAN Chemia i Biznes Farmacom Świat Chemii Forum Akademickie Biotechnologia     Geodezja „Pomiędzy naukami – zjazd fizyków i chemików” WIMC WARSZAWA 2016 Konferencja Biomedyczna Projektor Jagielloński Instytut Lotnictwa EuroLab