W przyszłości może to mieć poważne skutki ekonomiczne, gdyż z dużą krótkowzrocznością wiąże się ryzyko utraty widzenia w starszym wieku.

W badaniach, które przeanalizowali naukowcy z European Eye Epidemiology Consortium (Europejskiego Konsorcjum Epidemiologii Chorób Oczu) udział wzięło łącznie ponad 60 tys. dorosłych osób.

Badacze wyliczyli, że około czwarta dorosłej populacji Europy ma krótkowzroczność, ale w grupie wiekowej 25-29 lat odsetek ten jest prawie dwukrotnie wyższy. Oznacza to, że rozpowszechnienie tej wady rośnie.

Analiza potwierdziła także wcześniejsze obserwacje, że istnieje silny związek między krótkowzrocznością a poziomem wykształcenia – odsetek osób z tą wadą był w przybliżeniu dwukrotnie wyższy w grupie ludzi z wykształceniem wyższym w porównaniu z osobami, które swoją edukację zakończyły na etapie szkoły podstawowej.

Zdaniem autorów pracy do wzrostu występowania krótkowzroczności w populacji Europy mogą przyczyniać się przede wszystkim: fakt, że młodzi ludzie coraz więcej czasu poświęcają nauce, a ponadto coraz intensywniejsze korzystanie z komputerów i krótsze przebywanie na świeżym powietrzu (niedostatek światła dziennego jest znanym czynnikiem ryzyka krótkowzroczności).

Badacze oceniają zarazem, że nie są to jedyne czynniki mogące mieć tłumaczyć wzrost występowania tej wady wzroku. Przypominają, że rolę odgrywają tu również predyspozycje rodzinne.

Krótkowzroczność generalnie rozwija się w dzieciństwie i w okresie dorastania. Jest najczęściej spowodowana wydłużeniem gałki ocznej, co powoduje, że promienie światła skupiają się nie na siatkówce oka, ale przed nią. W efekcie występuje niewyraźne widzenie, które trzeba korygować noszeniem okularów, soczewek kontaktowych bądź przy pomocy chirurgii laserowej. Dużej krótkowzroczności towarzyszy też zwiększone ryzyko poważnych chorób oczu, jak odklejenie bądź uszkodzenie siatkówki, oraz jaskra.